Pierwsza pomoc w skałach – część II „Ocena stanu poszkodowanego”

0

Przed Wami druga część poradnika na temat pierwszej pomocy, który został stworzony wspólnie z instruktorami Akademii Wiatru. Mamy nadzieję, że informacje zawarte w tych artykułach pomogą Wam radzić sobie z nieprzewidywalnymi sytuacjami zarówno w skałach jak i w życiu codziennym.

W pierwszej części poruszliśmy kwestie bezpieczeństwa i wezwania pierwszej pomocy, a teraz zobaczmy w jaki sposób możemy sprawdzić i ocenić stan poszkodowanego. 

Wypadek wspinaczkowy – ocena stanu poszkodowanego

Przede wszystkim, niezależnie od miejsca w którym się znajdujemy BEZPIECZEŃSTWO. Najpierw bezpieczeństwo własne – ratownika, następnie bezpieczeństwo miejsca wypadku, pacjenta i pozostałych osób. Pamiętajmy, że nigdy nie zmieniamy tej kolejności!

Kolejnym krokiem będzie wołanie o pomoc. W miejscach nawet pozornie pustych może znajdować się ktoś kto przyjdzie nam z pomocą. W myśl zasady co cztery ręce to nie dwie musimy pamiętać, że każda osoba udzielająca pomocy wraz z nami jest na wagę złota. Szczególnie w skałach i górach, dodatkowa para rąk do pomocy może się okazać szczególnie pomocna.

Następnie możemy przejść do oceny stanu poszkodowanego. Swoją uwagę kierujemy w stronę oceny funkcjonowania trzech układów, od których prawidłowej pracy zależy nasze zdrowie.

Układ nerwowy – oceniamy stan świadomości poszkodowanego według bardzo prostej skali AVPU (A-alert, V-voice, P-pain, U-unresponsive), gdzie:

  • A oznacza poszkodowanego w pełni przytomnego, reagującego na bodźce zewnętrzne.
  • V oznacza poszkodowanego z ograniczoną świadomością reagującego na głos.
  • P poszkodowany z głębszym ograniczeniem świadomości, nie reagujący na głos, ale reagujący na ból.
  • U poszkodowany w pełni nieprzytomny, nie reagujący na bodźce zewnętrzne.

Po ocenie świadomości przystępujemy do oceny drożności dróg oddechowych i oddechu. Standardowym postępowaniem w celu udrożnienia dróg oddechowych jest wykonanie manewru odchylenia głowy do tyłu przy pomocy rękoczynu czoło-żuchwa. Tej techniki nie możemy jednak zastosować u poszkodowanych z podejrzeniem urazu odcinka szyjnego kręgosłupa. U takich poszkodowanych stosujemy manewr luksacji żuchwy, co zapobiega wtórnym urazom odcinka szyjnego kręgosłupa.

Oddech oceniamy patrząc i oceniając ruchy klatki piersiowej przy każdym oddechu, słuchając szmeru przepływającego powietrza i czując wydychane powietrze na swoim przyłożonym do ust poszkodowanego policzku.

W warunkach fizjologicznych powinniśmy usłyszeć 2-3 prawidłowo unoszące klatkę piersiową oddechy. Zmniejszenie liczby oddechów poniżej 8/minutę traktujemy równorzędnie z brakiem oddechu – zobowiązuje nas to do podjęcia czynności zgodnych z algorytmem postępowania w nagłym zatrzymaniu krążenia.

W kolejnej częściach zajmiejmy się przeglądem najczęstszych urazów, które powstają przy upadku z wysokości i postępowaniem z nimi.

Akademia Wiatru




  • ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here