Systemy energetyczne we wspinaniu

0
Adam Karpierz w Hiszpanii. Fot. Adam Kokot.
Adam "Gaduła" Karpierz na Lumee 8b+ w Otiñar. Foto. Adam Kokot.

Nasze ciała by utrzymać się przy życiu potrzebują paliwa. Bicie serca, oddychanie, przewracanie się w łóżku z boku na bok, trawienie babcinego obiadu, mruganie powiekami, zadawanie ze szmaty… każdy skurcz jakichkolwiek mięśni wymaga energii.

Energia mechaniczna potrzebna do skurczu mięśnia, pozyskiwana jest z rozpadu ATP (adenozynotrójfosforanu). Mówiąc bardzo skrótowo, ATP składa się miedzy innymi z adenozyny i łańcucha trzech reszt fosforanowych, które strasznie nie lubią być ze sobą połączone i które z miłą chęcią się od siebie odrywają. Odrywaniu ogniw fosforanowych towarzyszy eksplozja energii wykorzystywanej do pracy mięśni. To co zostaje z ATP po rozerwaniu łańcucha może przechodzić przez różne cykle uzupełniania i ponownego łączenia się reszt fosforanowych, czyli przez różne systemy energetyczne. Nie jesteśmy w stanie magazynować ATP, więc ciągle musimy go tworzyć lub redukować. Każdego dnia przekształcamy ilość ATP porównywalną z masą ciała. No chyba że potrzeba nam więcej energii, bo np. pracujemy fizycznie, albo jesteśmy sportowcami. W czasie maratonu jesteśmy w stanie wygenerować nawet 50kg ATP!

Trzy cykle energetyczne

Ciągłe odrywanie i przyłączanie ogniwa fosforanowego może być przeprowadzane przez organizm na trzy różne sposoby, w trzech różnych systemach energetycznych:

  • Tlenowym (aerobowym)
  • Glikolitycznym (beztlenowym mleczanowym)
  • Fosfogenowym (beztlenowym niemleczanowym)



  • ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here