Wielkie ściany – techniki hakowe

Wielkie ściany – techniki hakowe

Życie w pionie stwarza ciekawe problemy, przypuszczalnie najbardziej dokuczliwym jest gubienie wyposażenia. Każda rzecz powinna być przywiązana, owijanie butelek na wodę taśmą nie tylko je wzmacnia, zarazem powstaje pętelka do wiązania. Używanie lin w różnych kolorach, pomaga uniknąć bałaganu.

OSADZANIE PUNKTÓW

Ogólna zasada „umieść każdy punkt najwyżej, jak się da ponad poprzednim” jest nieco ograniczana przez ilość dostępnego sprzętu i czas. Lina musi biec przez wiele karabinków, należy ją tak prowadzić, by zminimalizować przesztywnienie asekuracji. Szkoła europejska zaleca dwie liny 9-milimetrowe, amerykańska zwykle jedną linę 10- lub 11-milimetrową.

Osadzanie punktów do sztucznych ułatwień nie różni się zbytnio od punktów do wspinaczki tradycyjnej (patrz poprzedni rozdział), z tym że teraz każdy przelot będzie obciążony. We wspinaczce hakowej zwykle wpina się karabinek bezpośrednio do punktu, aby jak najbardziej zwiększyć wysięg.

Wbijanie haków – Generalnie haki bezpieczniej trzymają w poziomych szczelinach, skierowane uchem ku dołowi. Wyszukaj hak pasujący do szczeliny, nie wbijaj niczego na siłę. Dobrze wbity hak przy ostatnich uderzeniach młotka wydaje wysokie, dźwięczne „ping”. Po wbiciu, lekko stukając młotkiem sprawdź, czy hak się nie obraca. Jeśli hak nie jest wbity do końca, obwiąż go pętlą tuż przy skale w celu skrócenia działającej dźwigni. Często kilka haków można w szerokich szczelinach wbijać razem, czyli „pęczkować”. Nie zapomnij związać spęczkowanych haków ze sobą. Nieprzenosząca obciążenia pętelka zapobiegnie ich pogubieniu na wypadek wyrwania punktu.

Osadzanie copperheadów – Osadzając copperheada lub podobny sprzęt, należy umieścić go w szczelinie bądź dziurce i wbić, czy raczej „wklepać” młotkiem, uderzając „na krzyż” – z prawej z góry, z lewej z dołu itd. Po wklepaniu trzeba sprawdzić, czy punkt się rusza, jeśli tak – osadza się go ponownie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here